@article {347, title = {The importance of prosody for TRP projection}, year = {2007}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Nijmegen, The Netherlands}, abstract = {

In three different Reaction Times (RT) experiments, the effect of various prosodic features - like end tone, position of prominent words and utterance length - on the projection of potential turn changes, also known as Turn Relevance Places (TRPs) was investigated. Subjects were asked to react with minimal responses to prerecorded dialogs and impoverished versions of these dialogs.

The first two experiments - with both full and impoverished versions of the dialogs, containing only intonation and pause information (hummed stimuli), or no periodic component at all (whispered stimuli) - already showed that end tone information can be used by listeners to predict upcoming utterance ends, although in natural speech the pitch signal itself might be redundant for predicting TRPs.

It also seemed that the presence of non prominent words right before an utterance end reduced the delays of both elicited and natural responses. This would suggest that the presence of a prominent, informative, word starts the projection of a possible upcoming TRP, while the availability of non prominent, predictable, speech then allows listeners to improve their predictions of the exact timing of the TRP.

However, in a third experiment, where at random, of each utterance, either one of the last four words was replaced by white noise (masked condition), or no word was replaced (non masked condition), the masking of prominent words did not affect the response times of our subjects. Only when it was the very last word of the utterance that was masked, the reaction time was delayed. It seems that effect of prominent word position that was found earlier, is in fact an effect of utterance length.

Our results suggest that predicting the relative position of the last word before the TRP is robust enough to be unaffected by missing either intonation, or individual words. The strong facilitating effect of utterance length on RTs also points to the use of global syntactic and discourse structure in predicting the relative position of the last word.

}, author = {Wieneke Wesseling} } @article {179, title = {Prominent Words as Anchors for TRP Projection}, year = {2006}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Het effect van het laatste geaccentueerde woord van een uiting op de projectie van (potentiele) beurtwisselingsmomenten (TRPs) is onderzocht met twee reactietijd experimenten. Proefpersonen werd gevraagd met minimale responsen te reageren op vooraf opgenomen dialogen en gemanipuleerde, verarmde versies van deze dialogen. De eerste manipulatie, de {\textquoteright}gehumde{\textquoteright} stimulusvariant, bevatte enkel intonatie en timing informatie. In de tweede manupulatie, de {\textquoteright}gefluisterde{\textquoteright} stimulusvariant, ontbrak juist alle periodische informatie. De distributie van de reactietijden van deze uitgelokte responsen was vergelijkbaar met die van natuurlijke beurtwisselingen. Het bleek dat de aanwezigheid van niet prominente woorden voor een uiting-einde de timing van zowel de natuurlijke als de uitgelokte responsen versnelt, zelfs in de {\textquoteright}gefluisterde{\textquoteright} versie. Dit suggereert dat met de aanwezigheid van een prominent, informatief woord de projectie van een opkomend uitingseinde begint. De aanwezigheid van niet prominente, voorspelbare spraak helpt de luisteraars vervolgens om hun voorspelling van het uitingseinde exact te timen.

}, author = {Wieneke Wesseling and Rob van Son} } @article {194, title = {Vroege voorbereiding van experimenteel uitgelokte minimale responsen}, year = {2005}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Een belangrijke taak voor de deelnemers aan een conversatie, is het identificeren van beurtwisselingsmomenten, het moment waarop de spreker uitgesproken is en het mogelijk is voor de luisteraar om de beurt over te nemen. In een reactietijd-experiment, is proefpersonen gevraagd om met {\textquoteright}minimale responsen{\textquoteright} te reageren op vooraf opgenomen dialogen en een gemanipuleerde versies van deze dialogen, die slechts toonhoogte en pauze informatie bevatten. Voor deze verarmde, {\textquoteright}gehumde{\textquoteright}, versies waren reactietijden slechts langer voor neutrale {\textquoteright}midden{\textquoteright} eindtonen. We zien dit als bewijs dat hoge en lage eindtonen in veel gevallen voldoende zijnvoor onze proefpersonen om het einde van uitingen te kunnen voorspellen. In alle gevallen waren in de gehumde versie de varianties groter. Met behulp van een vereenvoudigd reactietijd model kunnen we concluderen dat de verwerkingstijd van de verarmde versie 10\% langer is. We vonden verder consistente aanwijzingen voor een tussenstadium in de planning en articulatie van de uitgelokte minimale responsen in de vorm van vroege bewegingen in larynx en glottus, zichtbaar op laryngografische opnamen. Dit tussenstadium vindt plaats na twee derde van de verwerkingstijd die nodig is voor de articulatie van een respons. Met behulp van het gebruikte reactietijd model kunnen we schatten dat de planning van de minimale responsies gemiddeld meer dan 300 ms voor het einde van de uiting plaatsvindt.

}, author = {Wieneke Wesseling and Rob van Son} }