@article {521, title = {How to Measure Real Pitch Jumps in Praat: An Example Study from Korean}, year = {2023}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {Pitch doubling and halving occur when the F0 pitch contour does not follow a consistent curve but rather {\textquoteleft}jumps{\textquoteright} in pitch are observed. Often these pitch jumps are deemed as pitch tracking {\textquoteleft}errors{\textquoteright}, due to the initial seemingly inconsistent nature of the jumps. This phenomenon often co-occurs with creak, thus leading to further complications in automatic measurements in pitch-tracking software. However, a visual investigation into Seoul Korean instead suggests that doubling and halving effects in {\textquoteleft}fortis{\textquoteright} plosives are not {\textquoteleft}errors{\textquoteright}, but rather constitute an inherent characteristic of this kind of stops. Previous research often tried to {\textquoteleft}correct{\textquoteright} for such pitch tracking jumps by ignoring tokens below a certain F0 threshold, and as a result likely did not provide a complete overview. The {\textquoteleft}true{\textquoteright} pitch contour of Korean fortis stops can be established through adjustment of specific settings in Praat, upon which it becomes clear that Korean fortis stops often come with creaky voice and true pitch halving during the initial part of the following vowel. We conclude that (1) pitch jumps should not automatically be assumed as software or measurement errors, (2) Praat is able to handle pitch jumps and visualize them systematically, and (3) selectively leaving out tokens to avoid pitch jumps is unnecessary and can even misrepresent the phonetic data. }, author = {Watkins, Michaela and Silke Hamann and Paul Boersma} } @article {21, title = {Dutch lateral approximant clusters: An acoustic study}, year = {2017}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Amsterdam, The Netherlands}, abstract = {

This study tackles lateral approximant clusters in Dutch and their realization in terms of duration, F2, and intensity. Dutch has two allophones for the approximant /l/, realized as alveolar in onset position, and as velarized in coda position (Booij 1995). This implies that the alveolar realization will have a higher F2 than the velarized one (Hayward 2013). The aim of this study is to determine how clusters such as wel lieve (VL$\#$LV) are realized, regarding duration, F2, and intensity. According to Booij (1995), in this context degemination might occur.

The experiment employed a reading task containing the target tokens in the context VL$\#$LV and the baseline contexts onset and coda. The histogram of residuals shows two different realizations of the VL$\#$LV cluster, both as a succession of the velarized and the alveolar approximant, and one very similar to the alveolar singleton.

Results show that clusters do not resemble the baseline contexts in terms of duration and F2. Moreover, clusters have a higher intensity than the coda context. Despite being dissimilar under many aspects to the baseline contexts, clusters still have characteristics of both. In fact, the degeminated cluster often visually resembles the onset, but the lower F2 suggests that the segment might be influenced by a residual of coda.

References

}, author = {Paul Boersma and Veronica Miatto} } @article {35, title = {Nog een foneem erbij in het Nederlands}, year = {2015}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

Omdat ik graag fonemen tel, heb ik me jarenlang afgevraagd hoe het zit met de geschreven \<w\> in het Nederlands, en dan in het bijzonder wat er gebeurt als de "vocale" \<w\>, zoals in \<eeuw\>, botst met de "consonantale" zoals in \<wisseling\>, dus bijvoorbeeld in het woord \<eeuwwisseling\>. Mijn student Ilaria Colombo heeft het nu uitgezocht met een aantal proefpersonen, die ieder een stuk tekst van het KNMI over sneeuw twee keer voorlazen (en alleen de vlot uitgesproken tweede versie is getoetst).

Fonetisch gesproken blijken eind-\<w\>{\textquoteright}s inderdaad meer vocalisch te noemen en begin- \<w\>{\textquoteright}s meer consonantaal. Wat er in \<ww\> gebeurt is echter opvallend: het geheel heeft de duur van een typische eind-\<w\> *plus* de duur van een typische begin-\<w\>, en de eerste helft heeft de akoestische eigenschappen van een typische eind-\<w\>, terwijl de tweede helft de akoestische eigenschappen van een typische begin-\<w\> heeft.

Nu zeggen de fonetische eigenschappen van de \<w\> niet *alles* over de fonologie van de \<w\>, maar toch wel *wat*. Want als de \<w\> mee zou doen aan de door verschillende fonologen geclaimde algemene Nederlandse regel van degeminatie, dan zou je verwachten dat \<eeuwwisseling\> zou klinken als "ee+wisseling" of als "eeuw+isseling", of misschien als een soort ambisyllabische tussenvorm, maar niet als "eeuw+wisseling", en dat doet het dus wel.

De conclusie is dat er ofwel 1 foneem "w" is dat zich toevallig aan degeminatie onttrekt, ofwel dat de fonologie van het Nederlands netjes generaliseert over alle consonanten, en dat er dus 2 fonemen "w" zijn. Met deze laatste mogelijkheid correspondeert waarschijnlijk het gebrek aan alternanties. In mijn praatje laat ik zien hoe een computergesimuleerde leerder van het Nederlands vanzelf een voorkeur krijgt voor een analyse in 2 fonemen.

Over de spreker:

Prof. Paul Boersma is hoogleraar Fonetiek aan de Universiteit van Amsterdam. Zijn onderzoek richt zich vooral op het expliciet modelleren van fonetische en fonologische perceptie, productie, verwerving en verandering.

}, author = {Paul Boersma} } @article {403, title = {De volgorde der gebeurtenissen in de geschiedenis van het Limburgse tooncontrast}, year = {2002}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Antwerpen, Belgium}, abstract = {

Oppervlakkig bekeken correleert het Limburgse sleeptoon-stoottooncontrast met de oorspronkelijke Westgermaanse klinkerhoogte en -lengte, met stemhebbendheid van de oorspronkelijk volgende consonant en met het verdwijnen van een schwa in de volgende lettergreep. Nadere beschouwing leert echter dat het verband heel precies voorspelbaar is op grond van de Westgermaanse vormen, en dat afwijkingen van het voorspelde patroon hun eigen verklaring hebben. De voorspelbaarheid leidt ertoe dat we de chronologie van de klankveranderingen eenduidig kunnen bepalen, onder de simpele gebruikelijke aanname dat onvoorwaardelijke lexicale neutralisaties nooit ongedaan gemaakt worden. Ik zal laten zien dat de meeste recente analyses over de oorzaak van het tooncontrast (d.w.z. de meeste analyses van de afgelopen 50 jaar) niet bestand zijn tegen een eenvoudig uitschrijven van alle relevante vormen (fonetisch en lexicaal) in de door deze analyses voorgestelde chronologie. Na het vaststellen van de chronologie zal ik het aldus ontstane "probleem", namelijk dat de voorgestelde tonogenese typologisch uniek en daarmee onwaarschijnlijk is, proberen te ontkrachten.

}, author = {Paul Boersma} } @article {264, title = {One-to-multiple vowel mapping in the perception of Dutch learners of Spanish}, year = {2001}, publisher = {Nederlandse Vereniging voor Fonetische Wetenschappen}, address = {Utrecht, The Netherlands}, abstract = {

We show that second-language perception can be problematic if an L2 phoneme has multiple correspondents in the native language. As an example, we tested the perception of Spanish vowels by Dutch learners of Spanish. It turns out that the average learner indeed shows poorer identification performance for short front vowels (of which Spanish has two and Dutch has three) than for short back vowels (of which both languages have two), which is the exact reverse of what L1 Spanish listeners do. The learners have different perception strategies according to the language that they think they hear: when having to identify the vowels in Spanish CVC contexts by using Dutch vowel categories, they use the extra L1 category (/I/) much less than if they think that the language is Spanish rather than Dutch. This difference between the two modes of perception turns out to correlate strongly with the subjects{\textquoteright} performance on an identification task with Spanish response categories. This suggests that learners try to solve the problem of the extra category by gradually removing it from their perception.

}, author = {Paola Escudero and Paul Boersma} }